De tekeningen van de 3 Gites

Wij hebben bij ons bezoek aan La Cipière, eind november, alles goed bekeken en meer dan een dag besteed aan het opmeten van alle ruimtes, ramen en deuren en foto's gemaakt om ons plan zo goed mogelijk te kunnen bedenken en uitwerken.
Weer thuis in Engelen zijn we aan de slag gegaan en mijn collega Eric Swart zo enthousiast gekregen om tekeningen te maken in AutoCad. Eric is als geen ander in staat schetsen om te zetten in mooie plaatjes.
Het resultaat is een omvangrijke set tekeningen van hoe alles nu is en de nieuwe plannen. Hieronder staan enkele tekeningen waarop je kan zien wat het gaat worden!
 Van boven naar beneden: Voorgevel - Linker zijgevel - Begane grond - Verdieping

Als er belangstelling is voor meer tekeningen dan laten we ook de andere gevels zien!

familie

Partir, c'est mourir un peu, zeggen de fransen. We zijn al een tijdje afscheid aan het nemen. De familie hadden we op een mooie zondagochtend uitgenodigd voor een brunch.
Koffie, thee, stokbrood, franse kaasjes,jam en hagelslag.

Esmee, Laura, Céline,Everhard,Aletta, Kathelijne, Coert,Joost, Corinne, Jonas, Ingrid,, Gabrielle,Thera, Michiel, Niels, Timme(met groene jas, zijn zusje Elisa wilde niet op de foto!) achteraan Marian, Rutger daarnasst zijn zus Dominique Astrid en daarvoor Jeroen.
Jan Geise gaat schuil achter Ingrid.

's middags vrienden, buren, engelenaren;  was zeer gezellig! 

De laatste keer knotten in de natuur van Brabant

We hebben meer dan 10 jaar meegedaan met de natuurwerkdag in Brabant, die elk jaar wordt georganiseerd op de 1e zaterdag van november. Je helpt daarmee de eigenaren van de natuurgebieden in Nederland de terreinen te onderhouden en het leuke is dat je aardige mensen ontmoet die hart voor de natuur hebben. Elk jaar deden we dit ergens anders om ook zoveel mogelijk natuurgebieden te leren kennen: de Drunense duinen, de Kampina, Oisterwijkse bossen, iedereen kent ze wel.

Totdat we in 2014 meededen aan de natuurwerkdag op het landgoed Assisië vlakbij Biezenmortel. Op dit landgoed wonen mensen met een verstandelijke beperking die beschikken over een prachtig terrein met onder meer een fruitboomgaard van oude fruitrassen.
Op die dag deden ook de mensen van de Knotploeg uit Helvoirt mee en deze groep mensen hebben hart voor de natuur en trekken met elkaar 6-8 keer per winterseizoen de natuur in om wilgen te knotten. Sindsdien hebben wij vele zaterdagochtenden ons uitgeleefd met de knotploeg in de buitenlucht met een leuke club mensen. Na afloop is het traditie om met elkaar erwtensoep en broodjes te nuttigen en gezellig met elkaar te kletsen. Als je meer wilt weten wat ze doen en je woont in de buurt, kijk dan op de website van LNMH.nl.

Op 18 februari was onze laatste activiteit  in het Helvoirtsbroek, een mooi terrein van de Brabantse milieu federatie.

tijdelijke situatie

Afgelopen vrijdag zijn de twee containers ingeladen. De man van het verhuisbedrijf had een hele puzzel aan het goed ordenen van alle spullen. Het paste er net in! Die zware wasmachine moest als allerlaatste van de zoldertrap af. Daarvoor had John, de man van het verhuisbedrijf, de hulp ingeroepen van een collega en samen droegen ze dat ding de steile zoldertrap af en daarna de gewone trap. Hendrik hield John tegen op de zoldertrap zodat hij niet naar beneden kon vallen. We hadden hele goede hulp van onze vrienden. De buurvrouwen zorgden voor koffie en de lunch omdat onze keuken er uit gehaald was.Iedereen heel hartelijk dank voor de uitstekende, vlotte hulp! Ik zou willen dat jullie er in Frankrijk ook bij kunnen zijn, daar is het maar afwachten op hulp.

We hebben veel spullen omdat we van allerlei mensen kasten, stoelen, bankstel, bureau en keukenspullen hadden gekregen. Dit kunnen wij uitstekend gebruiken. Zelf had ik bij vindingrijk ook nogal geshopt: borden, bestek, bekers. Verder bij de Primark mooie handdoeken en beddengoed gekocht.Alles voor de gites!
Momenteel vertoeven we in Terheijden(bij Breda) in het huis van Jos. Hij woont nu bij Margreet .
Jeroen reist op en neer naar 's Hertogenbosch met de auto en ik ga met openbaar vervoer naar Ede waarbij ik de dag voordat ik moet werken blijf slapen bij Jonas/Gabrielle of de zus van Jeroen in Veenendaal.

Heel erg goede hulp gehad van onze vrienden

afscheid

Het afscheid komt nu dichterbij; nog 10 dagen en zijn we ons houten huis uit. Als ik het huis mee kon nemen dan deed ik het! Je raakt verknocht aan je stolpje en je tuintje. Het nieuwe huis is natuurlijk leuk, anders zou je het niet gekocht hebben maar je moet je draai daar nog vinden. Het is allemaal onzeker wat je aantreft, je zekerheden hier ben je kwijt en dat is een raar gevoel.
Afgelopen zondag hadden we een hele leuke dag. In de ochtend kwamen familieleden naar ons toe voor een brunch. Was erg gezellig met een man of twintig. Helaas was mijn moeder er niet want die kwam die middag thuis vanuit Benidorm. Ook Nanda, mijn zussie , was er natuurlijk niet want die zit hoog in de Alpen, al 6 jaar. Jeroen's familie was flink vertegenwoordigd, ze zijn dan ook met vier broers en een zus. Croissants, broodjes, koffie  en thee, iedereen deed zich tegoed. Mijn nichtjes maakten plannen om een keer te komen, eerst langs Nanda in Zwitserland en daarna doorrijden naar mij, een flink eind rijden! Hopelijk doen ze het een keer!
In de middag kwamen er nog meer mensen. Engelenaren, buren, vrienden, zelfs mijn studiegenootjes van de sportacademie(jaren '80-'85) waren gekomen! Hartstikke leuk zeg! Hermien en Franca, 2 vriendinnen die we hebben leren kennen op een fietsvakantie waarbij Jeroen en ik elkaar ook hebben leren kennen, waren van de partij! Oud-collega's, waar ik mee het vroegevogelspad wandel, waren gekomen en gaven me een vogelhuisje in de vorm van een klomp, hoe leuk is dat! Zij maken het pad af tot aan Schiermonnikoog, jammer dat ik dat moet missen.
De buren gaven een voorstelling; "Formidable" en Marijke en Riet lieten zich van hun beste kant zien met een fraai lied, met Wil als "muzikant"! Het was erg vermakelijk. De dag was veel te snel om,
iedereen heel erg bedankt voor je aanwezigheid en de overlevingspakketten!
Alle cadeaus zijn prima bruikbaar in La France, gereedschapskist,bloemenzaden,tuinhandschoenen; zo praktisch!
Deze week dus verder inpakken en Gabi helpen verhuizen naar Yamina.
Op de valreep ook nog geschaatst op de Ijzeren Man te Vught, dat was erg mooi om nog meegemaakt te hebben!

Deze maand kenmerkt zich o.a. met het in contact treden met de Franse kamer van koophandel, het CCI. (Chambre de Commerce et Industrie) het valt niet mee om de verschillende organisatievormen te snappen. Op een Franse site, waar we waren beland, haakten we af omdat de termen die gebezigd worden niet te snappen zijn voor ons lagelanders. Het is in het Nederlands al moeilijk genoeg!
We zijn verwezen naar een Franse mevrouw die Engels spreekt en ons een voorstel gaat doen.
Het is veel leuker om plannen voor het huis te maken! Jeroen heeft een collega gevraagd om de officiële tekeningen te maken die nodig zijn voor de bouw. Het ziet er heel goed uit, een andere collega maakt de tekening voor de elektra. Fijn dat de mensen ons helpen.Ook de ideeën voor de tuin zijn op papier vast gelegd. We willen veel bloemen en lage struiken planten zodat het er aantrekkelijk gaat uitzien. Een medestudent van Jonas gaat ons daarbij helpen.
Verder  deze maand is het opzeggingen regelen van alle instanties, goede doelen, adreswijzigingen sturen.
Binnenkort hebben we een brunch en borrel georganiseerd om afscheid te nemen van familie en vrienden. Etentjes van ons werk verderop in februari komen er ook aan. Het dorpskrantje weidde een artikel compleet met foto van ons, kortom , genoeg actie!

We hopen dat onze toekomstige tuin net zo fleurig wordt als deze in Engelen.

voorbereidingen

Nadat we besloten hadden om het huis te kopen brak er een drukke tijd aan voor ons. Er moesten allerlei zaken geregeld worden, zoals uitschrijven uit de gemeente 's-Hertogenbosch, afzeggen gas/water/stroom/goede doelen.Het afzeggen van onze banen is ook wel heftig. We worden ondernemers, niet meer werken voor een baas!  Jeroen ging aan de slag met de ontwerptekeningen van de gites. We hadden niet alle maten beschikbaar, toen we daar eind november waren, zijn we enkele maten vergeten op te meten. Toch is het gelukt en het ziet er op papier goed uit. Het is afwachten of het in de praktijk lukt om het sanitair op de plaatsen te maken die we bedacht hebben.
Op 15 december zijn we naar Étrépagny gereden, daar zetelt de notaris van de familie Warnier, Mme Gradin, om het koopcontract te tekenen.Dit dorp ligt ten westen van Parijs, dus een flink eind rijden.Als je denkt dat het met dit koopcontract gedaan is, nee, nog een keer moeten we met de notaris om de tafel zitten voor het definitieve contract. Dit doen we op 1 maart, als we toch naar La Cipière gaan. Het was wel een voorstelling bij de notaris; 3 1/2 uur hebben we daar gezeten om alle details door te nemen van de 2 huizen. We kregen 2 dikke pakken papier mee(van elk huis één) dat we op elke bladzijde hebben moeten paraferen!
Met het tuinontwerp is een begin gemaakt, een medestudent van Jonas helpt ons om het geheel vorm te geven. Dit zijn wel de leuke dingen om te doen. Minder leuk zijn zaken zoals verzekeringen, bankzaken, kamer van koophandel. Kost veel tijd om alles uit te zoeken, mails over en weer en soms bellen naar de instanties wat in het Frans toch wel lastig is.
Een ander puntje was om een woonruimte voor Gabi te zoeken. Helaas was het niet mogelijk om een flatje voor haar te kopen in Rotterdam dus ze gaat wonen bij een vriendin, voorlopig.

Dit is de keuken in La Cipière, oude boel. Gelukkig kunnen we onze keuken uit NL meenemen! Hij zal hier net passen heb ik berekend.